Hava sisli,gün yeni açmış gözlerini...
Allahın adıyla sesleniyor en ücra köşedeki insana.Gün bütün güzelliklerini giyinmiş etrafına gülücükler dağıtıyor ama;insanlar hayattan o kadar memnunsuz ki gülücüklere kendi sevimsizliklerinin sonucu olarak asık bir suratla karşılık veriyor.Aslı''Rabbin izni olmaksızın bir yaprak dahi düşmez''iken Rabbin bu kadar hayatın içindeyken ne varda onu bu kadar gözardı ediyoruz?Kiminle hayatımızı dolduruyoruz?
Yazan:Alkan Bican
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder