27 Aralık 2009 Pazar

Yalnızız..


Bu kitabı okumamın ilk sebebi okumuş olmaktı.Gerçekten.Edebiyat hocamız okuyun sınav olacak dediği için okumaya başlamıştım.Sonra sınavdan vazgeçti ben de bıraktım.Daha sonradan içimden okumak geldi.
Meral'in yaşadıları,Samim'in fikirleri,Besim'in tavırları,Ferihan'ın beğenmediğim yönleri ve Mefharet'in acayipliği.Hepsi en başta normal bir hikaye gibiydi.Günde 15 taş çatlasa 20 sayfa okuyordum.Kitabın sonlarına doğru Meral'in ölümünün Samim ve Necile tarafından başka türlü hissedilmesi kitabın benim gözümde 'geçer not almasını' (tam anlamıyla)sağladı.Bitsin istemedim.Bir oturuşta son bölümü okudum.Kitap dediğin böyle olmalı.Kitap okumanın ancak farkına vardım.Önsöz'ün gerekliliğini ancak anladım.
Sonların daha güzel olması başlarının gereksiz olduğu anlamına gelmiyor tabi ki.Meral'in Avrupa sevgisinin sonu ölüm oldu.Paris Paris diye diye öldü.Aslında iyi olmayan şeyler insanın yüzüne güzel görünür...


Peyami Safa'nın Ben hakkındaki görüşü asıl beni etkileyen.Şuuraltı,şuurüstü Benler.




Fatmanur Ahmetbeyoğlu

Hiç yorum yok:

Şarkılarımm


Get a playlist! Standalone player Get Ringtones