Tak tak..Kapım çalıyor.
Gitmemiş misin sen hala?
Unuttum sanmışım..
Gizlemiş miyim meğer?
Papatya falı kadar gereksiz,
Kahve falı kadar saçma...
Bile bile,kabullenememe.Dertsiz başıma dert.
Olumlu hayatımın en uç noktası.
Sorunum oldun,istemediğim ama içimde kalan.
Elimin boş kalacağını bildiğim halde;
Ne için uğraşıyorum bilmiyorum.
Güneşin parlaklığı altında dans eden çiçekler gibi;
Mutluluğa kucak açmışken,Neden takıyorum?
Neden seviyorum hala olumsuzluğu?
Uzun zamandır ağlamıyordum.Ağlamayı unutmuşum.
Ağlamak istiyorum rahatlamak için
Rüzgara karşı öklerimden kopmuyorsam
Yapraklarım ve dallarım uçmuyor değil.
Yine de umutluyum hayata dair.
Sonsuz mutluluğa sarıldım bırakmayacağım....İnşallah
Paylaş
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder