Bir Ablam var...
Sessizliğinde gizlediği hayalleri, umutları;
Sustuğunda söylediği sözleri, haykırışları..
Bir Abim'le var olan ışığı..
Bir Abim var...
Daha önce görmediğim bir Abim..
Güven veren, umut taşıyan biri...
Bir Ablam'la var olan varlığı..
Yıl 2010 aylardan Mayıs...9 .mayıs...Bir bağ kuruluyor.Hayatımda yeni bir bağ.Birini benden koparan birini bana bağlayan...Cüzdanımda sakladığım bir bağ...Gözyaşım akarken gülümsüyorum.O gün biri bitiyor biri başlarken.Biri yakınlaşıyor diğeri uzaklaşırken...Bir yerde duracaklar..Ne bir adım fazla ne bir adım az...
Biri Ablam 17 yıllık ablam...Susuz bir nehirmiş suyunu bulduğunda çağlamaya başladı...Ablam oldu.
Biri Abim...Belki 5 aylık ama 17 yıllığa sığacak.Bir olacak.Nehrini bulduğunda bir oldu..Abim oldu.
Bir Ailem var...Annem,Babam,Ablam, Kardeşim ve Abim.Küçük çocuklar gibi sıraya dizdim.Ne bir eksik ne bir fazla..
Bir de ben varım.Başınızdan atmaya kalkmayın...Yolculuk için daha erken Allah'ın izniyle...
Fatmanur Ahmetbeyoğlu
Paylaş
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder