Ey geçmişten gelen ses!Görüşmeyeli çok oldu.En derine itilmiş oldu.Zamana yenilmiş bir hikaye.Bütün camları açık bıraktım.Dışarı çıktım.Uzaklaştım.Soğuğa terk ettim geçmişte kalan o sesi.Şimdi ise kulklarımı çınlatmaya çabalıyor.Duyuyorum...Belki net ama geçmişte olduğu gibi değil.Farklılaşan zamanda farklılaşan ses.Farklılaştım ben de.
Şimdi camlarımı kapatmaya korkuyorum.Üzülüyorum...Özlemiyorum.Açık kalmalı...Olduğu yerde eskilerde kalmalı.Yenilenmemeli.Hazır değilim geçmişi kabullenmeye.Yeni hayatıma geçmişi karıştırırsam ne anlamı var 'yeni'nin.
Sesini kısmalıyım ama sonuna kadar dinledikten sonra.Ardından, açık camdan içeri bırakmalıyım.Bu sefer kapatmalıyım ki bir daha çıkıp çınlatmasın kulaklarımı.
Geçmişi olmayanın geleceği yoktur...Bu doğru, ileriye doğru giderken ardıma bakıyorum evet ama herkes hak ediyor mu bu yolculukta yoldaşım olmayı?Ya da ben onları hak ediyor muyum?...
Eliyorum insanları birer birer.Hatalı olanları, menfaat kuyusuna düşmüşleri, yalancıları, niyetlerinde kötülük besleyenleri...Dinliyorum geçmişten gelen sesi...Sonuna geldiğinde kalacaklar ve gelecekler belli olacak Allah'ın izni ile.Yenilenen eskilerim...
Fatmanur Ahmetbeyoğlu
Paylaş
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder