Ne zaman kek yapsam aklıma Nil Karaibrahimgil geliyor..Onun şarkısını söyleyerek yapıyorum kekimi.Sinirliysem mikserin her çırpınışında yavaş yavaş sindiriyorum sinirimi.Mutluysam zıplaya zıplaya yapıyorum.Neşemi ekliyorum kekime.Mutluysam kabartma tozunun açılmaması bile bozamıyor neşemi.Keki kime yaptığımda önemli tabi.. Ama her bir malzemeyi teker teker akleyip çırpma zevki gibisi yok.Hep çikolatalı yapıyorm kekimi,çok sevmesemde sadeyle iyi gidiyor ama.Fırına attıktan sonra kabarmış bir şekilde çıkartmak emeğimin karşılığını tam almak mükemmel olan duygu bu.
Üzgünsem..Kendimi onunla yatıştırabilirim..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder