Bir Türbe ki Ruhum, Gelen ağlar, Giden ağlar

Bizler, bir tutam sevgiydik önce.Sonra 'Ete, kemiğe büründük.'Daha sonra 'İnsan gibi göründük.' Ete kemiğe bürünen misalimizdeki kemalatı görünce endam aynasında, başladık övünmeye ve sevmemiz gerekenlere tahakküm etmeye.Hem de mabudiyetten uzaklık noktasında ve malukiyet nispetinde müsavi olduğumuzu bile bile.Sevginin yolunu değiştirdik.O da kurudu.Ve biz, sevgisiz kalıp öldük sanki.Her şey soğudu, kadavralaştık birden.Arzın orta yerine kondu naşımız.Payandamız ene, gassalimiz kibir, kefenimiz ise, şöhret bezindendi.Semada ve serada okundu salalarımız.Duyanlar koşup geldi, bölük bölük.Kimi aşağıydı ayağımızdan, kimi yüceydi afakımızdan.'Bir türbe ki ruhum;gelen ağlar, giden ağlar'misali gelen ağladı, giden ağladı halimize.En çok da melekler yas tuttu ölen bedenimize;İblis taht-ı derekesinde zafer şarkıları söylerken.

Paylaş