Her yeni olay biraz daha güçlendiriyor beni ama kalbimdeki boşluğu da büyütüyor biraz.Her hayal kırıklığım sonunda 'Artık kimseye güvenmeyeceğim' desemde.Her yeni tanıdığım insana ya da her girdiğim yeni ortamlarda zaman geçireceğim için tanıştığım insanlara biraz güven payı bırakıyorum...Haklarını yitirdiklerinde geri dönüşü olamıyor.Başa dönüp tekrar güven tazeleyebilmem için masumluk ispatı lazım.
Birileri var...Sonuna dek güvendiğim ve sevgisinden şüphe etmediğim...!Bugüne dek tek bir yanlış görmediğim birileri var.Ama 10 kişiyi geçmez..
Yeni insanlara bu bana mutlaka kötülük yapar düşüncesiyle yaklaşmıyorum kesinlikle.Zaman veriyorum...Ona ortaya çıkmak kalıyor.Sonucunda ya hayatımda damgalı güven olarak kalıyor ya da silinmeye mahkum.Bu huyumdan memnunum dengeli olayı seviyorum.
Kimse beni sevmek zorunda değil.Kimseyi zorlamıyorum.Ben kolay sevemiyorum.Ama sevince...
Bir şarkı sözü hatırlıyorum 'Yalnızlığın şarkısı,söyle oldu olanlar.Yanımda yok hoş vücutla güzel gözler tatlı sözler.Gözlerimdeki perde birden kalktı bu akşam.Gerçeği örür oldum siyah beyazmış tüm renkler..'Tam olarak böyle mi bilemem ama eksik varsa şarkı sahibinden özür diliyorum...
Fatmanur Ahmetbeyoğlu
Paylaş
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder