Ben dağınık ve cığırtan bir kulum değil mi?'Sus artık'ları kulak arkası etmiş tübessüm ehli (çok şükür) biri değil miyim?Öyle miyim?İnsan kendini nasıl anlatır?Bir insanı en iyi kendisi anlar değil mi?
Çocukluğumda kızlarla değil erkeklerle oyun oynardım.Etekten pek haz etmez saçlarım hep dağınık ve pek çok konuşan namıdeğer 'cadı'...Çocukluktan beri yazı merakım vardı tabii...İşte bu benim küçük halimdi.Yavaş yavaş kendi isteğimle kapandım..Pek güzel ama pantolona devam.Okul sürüyor ben yine erkeklerle oynuyorum.Orta iki'ye doğru okul değişikliği ve gittiğim yeni okulda kız ve erkek ilişkilerinin bambaşka olmasıyla arkadaş seçimim değişti.Etekle samimiyetimiz başladı.Pantolonlar çöpe...
Orta son'da ilk başladığım okula döndüm...Birbirine bağlı bir sınıf ama evde erkeklerle arkadaş olunmaz diyen ailem.Onlar benim 'pokemon' oynadığım arkadaşlarımdı.Mesafe koyuldu böylece...
Lisem imam hatipim bambaşka bir dünya ilk kez herkesin 'yeni' olduğu bir yer.Ben neşeli küçük kızım hala...Lisede ilk kez insanların birbiri arkasından iş çevirdğini gördüm.Masumiyet yoktu artık.Çok direndim 'iyi' biri olmak için. Arkadaş değişikliğinin bolca yaşandığı bir yer oldu.Annemin bu konudaki iyiliklerini unutamam.
Ben hala dağınık ve cığırtkandım...Son yıla geldiğimde yakın dostlarımın çoğu sene tekrarı yaptı.Ben büyümeye başladım...Büyümeye başlamak değil iyice büyümüştüm artık.Seçimlerin belirginleşmeye başlamış.Eskiden beri gazetecilik isterken ilahiyata karar vermişim.Lisenin 3. yılının sonu ve 4. yılında kendimi daha çok derslerle haşır neşir buldum.Ama ben neşemin azaldığını biliyordum. Çocuk değildim artık.Yorulmuştum belki de.
Son dönem okul değişikliği...Ben arkadaşlardan çok hocalara değer vermeye başlamışım ve onlardan ayrıldığıma üzülmüşüm en çok.Yine yeni bir okul... Anadolu yakasına geçiş ve biraz 'masumiyet' insanlar daha samimi...
Ben lise bittikten sonra neşemle aramdaki mesafenin azaldığını biliyorum.Sadece neşe değil ciddiyetimde arttı.Hayata daha olgun gözlerle bakmaya başlayan dağınık ve cığırtkan ben...
Şimdi derdim layıkıyla bir kul olmak ve bu dünyada yapabileceğimi yapmak... Ah bu ben...İnsanı en iyi anlatan yine kendisidir..Kim beni Rabb'imden ve benden daha iyi tanıyabilir ki?
Paylaş
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder