Rüzgarla birlikte içime sinen bir melodi...
Sessiz bir köprü gibi dilden dökülen.
Gizli bir yol ile beni kendine bağlayan.
Uçurumu dolduran,yaratılış rehberi...
Gözlerimi kapayıp hissediyorum.
Esen rüzgara bırakılan kelimeleri.
Ezgiler eşliğinde doluyor bomboş hayatım,
Tablolarla gizlenmiş üryan duvarları;
Bir bir temizliyor mütebessim seslerim.
Birdenbire köprünün üzerindeyim.
Yakalıyorum nağmeleri bir bir...
Saklanmamak için,düşmemek için bir çaba.
Elinden tutuyorum,duymayanların duymaları için.
Eserek yanıma geliyor,yaşamaya başlıyorum.
Huzur nağmesi,mutlu bir ezgi.
Rabb'den gelen bir şifre öğrenmek için.
Dinliyorum duymaktan çok yaşayabilmek için,
Hak dilini rüzgara savrulmasını istiyorum.
En uzak yere bile ulaşabilmesi için....
Paylaş
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder