Bir sosyologtan beklediğim bir araştırma yeteneğiyle birlikte ortaya çıkan eser bence okunması gereken önemli bir kitap.Umran;Osmanlı'nın güzel yılları.Daha basit nasıl diyebilirim?Uygarlık;Cemil Meriç'e göre kısır bir kelime,kültür gibi bizi yansıtmayan bizden olmayan çağdaşlık bir bakıma.Çöküş resmi...Gidişatın sorunlu gözlüğü bize takılmış,gözümüzü kapatmışlık;diyebilirim bu uygarlığa.
Eser,kültür ve uygarlık kelimelerini inceliyor önce,birkaç yazarın bu kelime hakkında söyledikleriyle kendi fikirlerini birleştiriyor.Araftakilere geçiyor ardından İbn Sina,Busset,Machiavelli...Her birinin eserlerini inceleyerek kitaba ekliyor.Bu eserler ki; yeterince okunamamış,yeterli değer verilmemiş ancak çok önemli ve gerçekçi 'devlet' fikirlerini kapsayan eserler.Cevdet Paşa,Hobbes..Her birini teker teker inceleyen ve incelenmiş olanları,tercüme edilmişleri göz önünde bulunduran Cemil Meriç dile getirilmesi gerekenleri aktarıyor.
Araftakilere yeterince bilinmedikleri için üzülüyor ve sayfaları çeviriyorum.Mütercim hataları..En basiti -aklımda kalan- Kitab-ı Mukaddes'ten bazı bölümlerin tercüme hatası İbranice'den çevirilirken.Zaten bozulduğunu bildiğimiz Tevrat'taki bu bölüm en basit örnekti.Cemil Meriç Namık Kemal'in bir eserini çeviren mütercimin hatalarını güzelce önümüze seriyor.Bu sadece Namık Kemal'e değil başka yazarlara da yapılmış.Gerçeği bire bir yansıtmaktan kolaya kaçılmış sanki.Düşünüyorum da bu hataların bazılarını ben bile yapmazdım!
Cemil Meriç bu kitabı neden yazmış?Kitabın sonunda bunu tercüme ettiği Victor Hugo'nun bir şiirinden açıkça görebiliyoruz.Dünya'nın yürüdüğü bu yolda uçuruma doğru duvar örebilsek en azından daha kötü bir duruma düşmeyebiliriz.
Paylaş
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder