Bugün bir genç gördüm.Namaz kılmaya gelmiş olması benim için çok önemliydi.Usulca yaklaştı seccadenin başına...Biraz durakladı..İçinde ne fırtınalar esiyordur.Bilemediğim bir umuttu bu.Ellerini kavuşturdu.Bir sevdalı gibi sarıldı gibi sarıldı kendine çekti benliğini.Sessizce mırıldandığı dua ve sureleri duyabiliyordum sanki..Duymak istediğim için.Önünde eğildi Rabb'im'in.Tekrar dikeldi.Kabul edilmediğini düşünüyormuş gibi secdeye kapandı bu kez.Bir süre durdu ve sonra oturdu.Yine seccadedeydi alnı.Bir kez en başa dönüp tekrar secdeye vardı.Bu kez oturup seyredaldı alemlerin en güzelinin nurunu.Benim içimden gelen buydu.Böyle olmasını umardım.
Bitmesini istemediğim halde ilk dört rekatı bitirdi.Sonra ayağa kalmadı.Oturdu öylece.Öğle ezanı yeni okunmuştu.Ya kazasını kıldı ya da eksik kaldı diye düşündüm...Cemaatin bir yıldır üyesiydi bu genç.İlk kez bunu yaptı.KAzalarını burada kılsa da mutlaka namazından sonra kılardı.
Tespihini eline alıp tefekküre daldı.Dua etti dakikalarca.Ben öyle umuyordum.Üzüldüm..Dua etmek için için namaz kılıyormuş belki de.Süresi yetmez diye düşünmüştü demek.Ama o duaya ayırdığı vakti namaza ayırsaydı...Hüzne boğuldum boğuldum.Kırıldım..Dua mı?Namaz mı?
Paylaş
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder